نشانه

هفته گذشته نوشتم آدمها می تواند فرسنگها دور از هم باشند و همدیگه را دوست داشته باشند بی آنکه قصد تملک همدیگر را داشته باشند. کامنتی که 08.gif08.gif08.gifمبین08.gif08.gif08.gif گذاشت و تاییدی که از طرف دیگران08.gif دریافت کرد باعث شد من به یک نکته ظریف دیگر پی ببرم و آن هم اهمیت نشانه در دوستی است. آیا همینکه ما قصد تملک و تصاحب دیگری را نداشته باشیم پس یعنی او را دوست داریم؟  اساسا از کجا معلوم می شود شما با تمام وجود کسی را دوست دارید یا با نصفه نیمه وجود04.gif؟ شما چه نشانه ای برای اثبات دوستی اصیل خودتان نسبت به دیگری دارید؟ فرق شما که ادعا می کنید خیلی او را دوست دارید با دیگران که آنها هم همین ادعا را دارند و با سایرینی که اصلا چنین ادعایی ندارند در چیست؟  دوستی نشانه می خواهد. شاید لحظاتی غرق در شعر و رویا بشویم و بگوییم نشانه و مدرک نیازی نیست همینکه ما قلبا دیگران را دوست داشته باشیم برای کفایت می کند. من بر این باورم این نگاه در تعاملات اجتماعی خیلی کودکانه است. اینکه ما بر حس و حال درون خودمان واقف باشیم و بدانیم دیگران را دوست داریم اصلا کافی نیست. بلکه دیگران هم باید بر حس و حال درون ما یقین داشته باشند و این یقین و اعتماد دوم نیازمند ارائه نشانه از جانب ماست.  نشانه ای که متناسب با روحیات و ذهنیات دیگری باشد. بسیاری از نشانه ها فقط در چشم ما نشانه محبت هستند نه در چشم دیگری. برخی نشانه ها علیرغم آنکه در چشم هر دو طرف نشانه محبت هستد بعد از مدتی بر اثر عادت خاصیت فرستندگی و نفوذشان را از دست می دهند. گویی ابراز آنها از جانب ما به عادت تبدیل و از جانب دیگری به وظیفه تفسیر می شود. ما باید دنبال نشانه های نو و اثربخش بگردیم.  کسانی که این یادداشت را می خوانند به چهار دسته تقسیم می شوند. دسته اول آنهایی هستند که انگار نه انگار چیزی خوانده اند. دسته دوم به محض خواندن این یادداشت یاد ناکامی های متعددی که از اطرافیان خود دارند می افتند و از بی محبتی های آنان (عدم دریافت نشانه از سوی آنها) می نالند بی آنکه به خاموشی نشانه ها از سوی خودشان نسبت به دیگران فکر کنند. لابد چون فکر می کنند همینکه از ته دلشان دیگران را دوست داشته باشند کافی است یا همینکه به زبان خودشان به آنها محبت کنند کفایت می کند یا شاید هم به محبتهایی که از روی عادت نسبت به اطرافیان دارند قانع هستد. دسته سوم آنهایی هستند که فورا یاد سهل انگاری ها و بی توجهی خود به اطرافیان می افتند و احساس گناه می کنند. این دسته در واکنش به این احساس گناه به دو گروه تقسیم می شوند گروه اول بعد از مدتی به خود می گویند خب اگر ما بی توجه بودیم به دیگران، دیگران هم متقابلا نسبت به ما همینطور بودند این گروه بعد از چنین قضاوتی قاطی همان دسته اول می شوند که انگار نه انگار این یادداشت را خوانده اند. گروه دوم تا جبران مافات نکنند کوتاه نمی آیند. خوش به حال دیگران مهم همین گروه دوم. دسته چهارم را هم همینجوری نوشتم چون می دانم خیلی از دسته بندی های من مشکل دارد.

/ 12 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دریا

میشه بگین نشانه یعنی چی؟و چند نشانه نام ببرید.شما چه نشانه ای برای اثبات دوستی اصیل خودتان نسبت به دیگری دارید؟

کیوی

درسته ...دوست داشتن هم نشانه می خواهد...اصولا ما آدم ها با نشانه ها زندگی می کنیم و می مانیم .... اما دوست داشتن های پانتومیمی رو فراموش نکنیم .این دوست داشتن ها عمق بیشتری دارند.. شما اگه دو نفر رو ببینید که به هم می گن دوستت دارم ..شما از دیدن این صحنه با نشانه ای که مخابره شده می تونید بفهمید که این دو نفر همدیگر رو دوست دارن.... اما گاهی هم هست که اون دونفر اصلا به زبون نمیارن که همدیگر رو دوست دارن..... اما شما اینو فهمیدین....اینو می گم پانتومیمی...با هیچ مدلش هم عوض نمی کنم.[گل][لبخند]...

کیوی

ایمیلم یادم رفت ...... [خجالت]

کیوی

man.kiwi@yahoo.com

بهروز

هر وقت قادر به گذشتن از خود بشوی یعنی دوست داشتن بلدی و هر وقت بخاطر دوست داشتن گذشت کنی و بگذری این یعنی دوست داشتن به تمام معنی... داشتن روحی بلند نه بزرگ ...

مجید

سلام. کشف نشانه نبوغ می خواهد. باید طرف مقابلت را خوب بشناسی. نمی شود فرمول داد. چون نشانه ها برای آدمهای مختلف فرق دارد. همینکه طرف مقابا معنا را دریافت کند یعنی نشانه ای از سوی ما ابراز شده است ولو پانتومیمی باشد. از کیوی[قلب] ممنونم که بالاخره یه رد پا از خودش به جا گذاشت.

نسرین

سلام استاد عزیز [قلب][قلب] من فکر می کنم جزو دسته چهارم باشم[زبان] اینو اگه نگم می میرم: "شما به من خیلی چیزا یاد دادین" بیشتر از اونی که فکرش رو بکنین ازتونن یاد گرفتم و یاد میگیرم [قلب]

ستاره

به نظر من دسته چهام که من جز اون هستم کسانی هستند که به دنبال این مساله هستند که ببینند چقدر روابط دوستی ما تحت تاثیر محیط اجتماعی ما است چقدر از نشانه ها را یاد می گیریم و همچنان مجبوریم که همان ها را باز تولید کنیم؟

بی نام

سلام استاد.واقعا خسته نباشید.مثل همیشه عالی بود.من که با چرخیدن تو وبلاگ شما کلی انرژی میگیرم... با امید موفقیت های روزافزون ...

بارت

درک لذت متن شما در گرو دریافت نشانه شناور چهارم بود!!!!